تبلیغات
من و تو ... - من و خدا
 
درباره وبلاگ


یادم باشد حرفی نزنم که
به کسی بر بخورد...
نگاهی نکنم
که دل کسی بلرزد...
راهی نروم
که بیراه باشد...

مدیر وبلاگ : سمانه ....
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
من و تو ...
برای رسیدن به توست که پرواز میکنم ، نکند قفس باشی !




   من در ابتدا خداوند را یک ناظر؛ مانند یک رئیس یا یک قاضی می‌دانستم که دنبال شناسائی خطاهائی است که من انجام داده‌ام و بدین طریق خداوند می‌داند وقتی که من مردم؛ شایسته بهشت هستم و یا مستحق جهنم! وقتی قدرت فهم من بیشتر شد؛ به نظرم رسید که گویا زندگی تقریبا مانند دوچرخه سواری با یک دوچرخه دو نفره است و دریافتم که خدا در صندلی عقب در پا زدن به من کمک میکند...

 
نمی‌دانم چه زمانی بود که خدا به من پیشنهاد داد جایمان را عوض کنیم؛ از آن موقع زندگی‌ام بسیار فرق کرد؛ زندگی‌ام با نیروی افزوده شده او خیلی بهتر شد؛ وقتی کنترل زندگی دست من بود من راه را می‌دانستم و تقریبا برایم خسته کننده بود ولی تکراری و قابل پیش بینی و معمولا فاصله‌ها را از کوتاه‌ترین مسیر می‌رفتم .......

اما وقتی خدا هدایت زندگی مرا در دست گرفت؛ او بلد بود... از میانبرهای هیجان‌انگیز و از بالای کوه‌ها و از میان صخره‌ها و با سرعت بسیار زیاد حرکت کند و به من پیوسته می‌گفت: "تو فقط پا بزن". من نگران و مظطرب بودم پرسیدم؛ "مرا به کجا می‌بری؟" او فقط خندید و جواب نداد و من کم‌کم به او اطمینان کردم! وقتی می‌گفتم: "میترسم". او به عقب بر میگشت و دستم را می‌گرفت و می‌فشرد و من آرام می‌شدم ....... او مرا نزد مردم میبرد و آنها نیاز مرا بصورت هدیه میدادند و این سفر ما، یعنی من و خدا ادامه داشت تا از آن مردم دور شدیم ....... خدا گفت: هدیه را به کسانی دیگر بده و آنها بار اضافی سفر زندگی است و وزنشان خیلی زیاد است؛ بنابراین من بار دیگر هدیهها را به مردمانی دیگر بخشیدم و فهمیدم "دریافت هدیه‌ها بخاطر بخشیدن‌های قبلی من بوده است" و با این وجود بار ما در سفر سبک‌تر است ..... من در ابتدا در کنترل زندگی‌ام به خدا اعتماد نکردم؛ فکر میکردم او زندگی‌ام را متلاشی می‌کند؛ اما او اسرار دوچرخه سواری "زندگی" را به من نشان داد و خدا میدانست چگونه از راه‌های باریک مرا رد کند و از جاهای پر از سنگلاخ به جاهای تمیز ببرد و برای عبور از معبرهای ترسناک پرواز کند ..... و من دارم یاد می‌گیرم که ساکت باشم و در عجیب‌ترین جاها فقط پا بزنم و من دارم ازدیدن مناظر و برخورد نسیم خنک به صورتم در کنار همراه دائمی خود "خدا" لذت میبرم و من هر وقتی نمی‌توانم از موانع بگذرم؛ او فقط لبخند میزند و می‌گوید: پا بزن .....   "ضعیف‌الاراده کسی است که با هر شکستی بینش او نیز عوض شود"  




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 26 اسفند 1390 :: نویسنده : سمانه ....
نظرات ()
یکشنبه 26 شهریور 1396 07:11 ب.ظ
Thanks for finally writing about >من و تو ... - من
و خدا <Loved it!
یکشنبه 11 تیر 1396 08:57 ق.ظ
Hello, Neat post. There's an issue with your website in web explorer,
may test this? IE still is the market leader and a good portion of people will pass over your excellent writing due to
this problem.
جمعه 22 اردیبهشت 1396 07:14 ق.ظ
Superb blog! Do you have any tips and hints for aspiring writers?
I'm hoping to start my own blog soon but I'm a little lost on everything.

Would you suggest starting with a free platform like Wordpress or go for
a paid option? There are so many choices out there that I'm completely confused
.. Any ideas? Thanks a lot!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر